Nationale identificatie in België tijdens de Eerste Wereldoorlog. Status quaestionis en nieuwe onderzoeksrichtingen

Biografie auteur

Dominique De Groen

Dominique De Groen (°1991) behaalde haar Master in de Taal- en Letterkunde aan The University of Glasgow. Sinds oktober 2013 werkt ze binnen de Vakgroep Geschiedenis van de UGent aan haar doctoraat, ‘Social Justice, Identity Construction and National Identification: A Social History of War Nationalism in Belgium, 1914-1925’. Hierbij doet ze onderzoek naar de betekenis en functies van nationale identificatie bij de lagere sociale klassen in bezet België tijdens de Eerste Wereldoorlog.

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Dominique De Groen

Gepubliceerd dec 3, 2014

Samenvatting

De Eerste Wereldoorlog wordt algemeen beschouwd als een essentiële periode in de ontwikkeling van patronen van nationale identificatie in België. Het was tegelijkertijd een cruciaal moment in het ontstaan van een anti-Belgisch Vlaams-nationalisme, en een hoogtepunt van Belgisch nationaal gevoel. Dit artikel bespreekt kort enkele perspectieven op de kwestie van nationale identiteit in België tijdens deze woelige periode, geboden door enkele van de belangrijkste stemmen in het huidige debat. De stellingen van Bruno Yammine, Lode Wils, Maarten Van Ginderachter en Antoon Vrints worden kritisch onder de loep genomen. De aandacht wordt hierbij gevestigd op de leemtes die bestaan in het huidige onderzoek en debat: het overheersende perspectief, zo wordt geargumenteerd, is te eenzijdig en top down, met te weinig aandacht voor de functies van nationale identificatie binnen de concrete sociale context en te veel focus op politieke, culturele en intellectuele elites. Het artikel eindigt met enkele mogelijke nieuwe onderzoekspistes en theorieën die tot een vernieuwende kijk op Belgisch oorlogsnationalisme kunnen leiden, in een breed en sociaal perspectief.
________


National identification in Belgium during the First World War: status quaestionis and new research orientations.  
The First World War is generally considered to be an essential period in the development of patterns of national identification in Belgium. It was at the same time a crucial moment in the emergence of an anti-Belgian Flemish nationalism and the highpoint of the Belgian national sentiment. This article is a brief discussion of some perspectives on the issue of national identity in Belgium during this turbulent period as presented by some of the most important voices in the present debate. We take a critical look at the premises of Bruno Yammine, Lode Wils, Maarten Van Ginderachter and Antoon Vrints. We emphasize the gaps in the present-day research and discussion: we argue that the dominant perspective is too one-sided and top down, with insufficient attention for the functions of national identification within the concrete social context and too much focus on political, cultural and intellectual elites. The article concludes with a few possible new avenues of research and theories, which might lead to an innovative view of Belgian war nationalism in a broad and social perspective.

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##