‘Een indrukwekkende stapel documenten.’ Over de moeizame institutionele ontwikkeling van het filmproductiebeleid in Vlaanderen (1964-1981)

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Gertjan Willems

Gepubliceerd apr 1, 2016

Samenvatting

Dit artikel bouwt verder op een vorig in WT verschenen artikel over de voorgeschiedenis (vanaf 1945) en de totstandkoming van het Koninklijk Besluit van 14 november 1964 tot bevordering van de Nederlandstalige filmcultuur, wat de start van de systematische en selectieve cultureel gemotiveerde filmproductiesteun in Vlaanderen inluidde. Dit vervolgartikel handelt over de institutionele ontwikkeling van het filmproductiebeleid in Vlaanderen vanaf 1964 tot 1981, toen Karel Poma (PVV) de onafgebroken opeenvolging van CVP-ministers van Cultuur doorbrak. Na een schets van de algemene budgettaire en ministeriële beleidscontext, gaat het artikel in op de veelvuldige kritieken op het filmproductiebeleid in de betreffende periode. Als antwoord op deze kritiek ontstonden er diverse initiatieven om het KB van 1964 structureel te hernieuwen. Dit artikel duidt de redenen waarom deze pogingen telkens mislukten en gaat tegelijk dieper in op hoe deze initiatieven zich verhielden tot het Vlaamse streven naar culturele autonomie en het communautaire gegeven.
__________


‘An impressive stack of documents.’ On the difficult institutional development of the film production policy in Flanders (1964-1981)
This article builds further on an article that appeared previously in WT about the events leading up to (from 1945), and the realization of, the Royal Decree of 14 November 1964 for the development of Dutch-language film culture, which led to the beginning of the systematic and selective culturally-motivated support of film production in Flanders. This follow-up article covers the institutional development of the film production policy in Flanders from 1964 to 1981, when Karel Poma of the PVV (the Flemish Liberals) broke through the uninterrupted succession of Ministers of Culture from the CVP (the Flemish Catholic Party). After a sketch of the general budgetary and ministerial policy context, the article looks at the multiple criticisms of film production policy during this period. In response to this criticism came several diverse initiatives to structurally renew the Royal Decree of 1964. This article points out the reasons why these attempts repeatedly failed and at the same time looks at how these initiatives related to the Flemish struggle for cultural autonomy and the communitarian situation.

##plugins.themes.bootstrap3.article.sidebar##